Interpelacja w sprawie deregulacji uprawnień aplikantów radcowskich i adwokackich

3 marca, 2020 malgorzatatylus

Interpelacja w sprawie deregulacji uprawnień aplikantów radcowskich i adwokackich

Zgodnie z obowiązującym prawem aplikant radcowski może zastępować wyłącznie radców prawnych, zaś aplikant adwokacki wyłącznie adwokatów, chyba że dany mecenas jest wspólnikiem w spółce adwokacko-radcowskiej. Co to oznacza w praktyce oprócz dodatkowych utrudnień i opłat?

W interpelacji do Ministra Sprawiedliwości wyjaśniłem na czym polega problem i zapytałem między innymi o deregulację w celu umożliwienia aplikantom obu zawodów reprezentowania mecenasów z obu zawodów:

Szanowny Panie Ministrze,

na mocy obowiązującego prawa aplikanci radcowscy i adwokaccy mają prawo do zastępowania profesjonalnych pełnomocników. Jednak zgodnie z treścią ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (art. 35 z indeksem 1) oraz z analogicznymi przepisami ustawy z dnia 26 maja 1982 r., prawo o adwokaturze (art. 77) – aplikant radcowski może zastępować wyłącznie radców prawnych, zaś aplikant adwokacki wyłącznie adwokatów, chyba że dany mecenas jest wspólnikiem w spółce adwokacko-radcowskiej.

Niestety wydaje się, iż zapisy ograniczające zastępowanie przez aplikantów mecenasów z innych zawodów wyłącznie do sytuacji, gdy pracują oni w spółce adwokacko-radcowskiej, są zbędną regulacją, jedynie utrudniającą pracę kancelariom. W praktyce Kancelarie Adwokackie/Radcowskie chcąc udzielić upoważnienia do występowania w sprawie aplikantowi innego samorządu, po prostu udzielają wpierw pełnomocnictwa substytucyjnego Radcy Prawnemu/Adwokatowi, który następnie udziela upoważnienia aplikantowi. Jest to postępowanie częste i wykazujące bezcelowość przedmiotowej regulacji, która prowadzi jedynie do dodatkowych utrudnień i opłat.

O ile w kancelariach działających w dużych miastach powyższe rozwiązanie jest głównie uciążliwym anachronizmem, to w małych miejscowościach może prowadzić do istotnego utrudnienia w pracy profesjonalnych pełnomocników. Dla przykładu – jedyny adwokat w małej miejscowości chcąc zatrudnić pracownika może nie mieć możliwości znalezienia w niej bezrobotnego aplikanta adwokackiego, a mieszkający w tej samej małej miejscowości aplikant radcowski może mieć przez przedmiotowe regulacje utrudnione znalezienie pracy.

W związku z powyższym wnoszę o odpowiedź na następujące pytania:
1. Czy Ministerstwo zdaje sobie sprawę z możliwości obchodzenia ww. przepisów poprzez udzielanie pełnomocnictwa substytucyjnego prawnikowi reprezentującemu inny zawód w celu wydania przez niego upoważnienia dla aplikanta?
2. Jakie zdaniem Ministerstwa jest ratio legis przedmiotowej regulacji? Dlaczego aplikant adwokacki może zastępować adwokata z drugiego końca polski z którym nie ma do czynienia, natomiast nie może zastępować radcy prawnego w którego kancelarii na co dzień pracuje?
3. Czy Ministerstwo rozważa deregulację w celu umożliwienia aplikantom obu zawodów reprezentowania mecenasów z obu zawodów?

Odpowiedź Ministerstwa pojawi się na stronie: http://www.sejm.gov.pl/Sejm9.nsf/interpelacja.xsp?typ=INT&nr=2632